این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما
هبت الله موحدی هرندی
هبت الله موحدی هرندی (1281ق -1366ق) اولین فرزند شیخ محمدعلی اعلمی هرندی از مدرسین حوزه های علمیه از سطوح مقدماتی تا سطوح عالی بود.
زندگی نامه
هبت الله در قریه هرند دیده به جهان گشود. پدرش در کسوت روحانیت نبود؛ لکن مرجع بسیاری از مردم جهت رفع امور بویژه مسائل شرعی بود.[۱]
از دوستان و یاران صمیمی هبت الله شهید سیدابوالحسن موسوی شمس آبادی، سید عبدالحسین طیب، شیخ مجدالدین نجفی (مجدالعلماء)، شیخ مرتضی اردکانی و محمدحسن سه چهاری را می توان نام برد.
علی رغم پیشنهادهای بسیار در باب جماعت در مساجد و مدارس وی از مریدداری گریزان بود.[۲] وی در مدرسه جده کوچک مجلس بحث و تدریس داشت. وی از صبح تا شب، تمام رتبه های درسی (از مقدمات تا سطح عالی) را تدریس می نموده است.[۳]
بنا به نوشته سید مصلح الدین مهدوی:
«شیخ هبه الله عالمی خلیق و فاضلی محقق و دقیق بود و دائماً به تدریس و تربیت طلاب اشتغال داشت و با همه سختی های زمان صبر و شکیبایی را از دست نداد و از جاده زهد و قناعت خارج نشد».
نوجوانی
هبة الله در ایام نوجوانی به همراه برادرش نورالله به اصفهان آمده و در مدرسه صدر بازار به تحصیل و کسب دانش اشتغال ورزید. در حوزه علمیه اصفهان از حضور استادانی متعدد بهره مند گردید.
اساتید
وی نزد اساتید بزرگی علومی مانند فقه، اصول، فلسفه ، حکمت و علم رجال را به خوبی فرا گرفت . از اساتید وی بزرگان زیر را میتوان نام برد:
- حاج میرزا ابوالهدی کلباسی[۴]
- حاج شیخ محمدرضا نجفی مسجدشاهی
- حاج میرمحمدصادق مدرس خاتون آبادی
- حاج میرسید علی نجف آبادی
- شیخ محمدحکیم خراسانی
- سید محمد مدرس نجف آبادی
- شیخ علی عاشق آبادی [۵]
از جمله شخصیت های علمی و استادانی که به او اجازه روایتی و اجتهاد داده اند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
اجازات مراجع نامبرده اصفهان نیز به نظر آیات عظام نجف و قم رسیده و آن ها نیز آن را امضا نموده و به مهر خویش مزین کرده اند. که اشهر و اعلم آنان آقا سید ابوالحسن اصفهانی و آقا ضیاءالدین عراقی بوده اند.
شاگردان
از جمله شاگردان وی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- شهید سید محمدحسین بهشتی
- سید محمدباقر کتابی
- سید کمال الدین نوربخش
- شهید محمد منتظری
- شیخ محمدحسین فاضل کوهانی[۷]
- علی شیخ الاسلام
- سید محمدجعفر میردامادی سدهی
- شیخ ابوالفضل نجفی خوانساری[۸]
- سید محمدعلی روضاتی
- سید علاءالدین مدرس مطلق
- سید علی میرلوحی
- سید محمدعلی ابطحی
تبحر وی در علم اصول قابل توجه بود، در مباحثه خوش بیان و چیره دست بود. مباحثات وی و دوستانش که معمولاً در مدرسه صدر بازار اصفهان صورت می گرفت، بار علمی بسیار داشت. در دانش هایی مانند ادبیات نیز در سطحی عالی تدریس می کرد. او را مدرسی خوش ذوق، دقیق و نیکوگفتار توصیف کرده اند.
آثار و فعالیت ها
از آثار وی کتاب «بابیها چه می گویند» در سال 1348ق در مطبعه علمی در تهران به چاپ رسیده است.
وفات
شیخ هبة الله موحدی هرندی به واسطه بیماری سرطان معده که مدت شش ماه ادامه یافت، مدت ها در بیمارستان هایی از جمله بیمارستان رحیم زاده احمدآباد، امیرالمؤمنین(ع)، بستری بود و سرانجام در شب چهارشنبه22 صفر 1366ق/8بهمن 1327ش وفات یافت و در یکی از اتاق های شرقی تکیه کازرونی (اتاق صدیقین) به خاک سپرده شد.[۹]
پانویس
- ↑ ریاحی، مصاحبه ای احمد موحدی هرندی
- ↑ ریاحی، مصاحبه با موحدی هرندی ، 1384
- ↑ موحد ابطحی،ریشه ها و جلوه های تشیع در حوزه علمیه اصفهان، ج2، ص464
- ↑ استادی، گروهی از دانشمندان شیعه،ص377؛ مهدوی،خاندان شیخ الاسلام، ج2 ، ص353.
- ↑ جواهری، زندگی نامه موحد هرندی،مخلوط
- ↑ مهدوی، خاندان شیخ الاسلام،ج2 ،ص353و354و210
- ↑ ریاحی، مصاحبه ای با دکتر سید محمد باقر کتابی، ص312 و 310 و311
- ↑ آینه پژوهش، ش4، ص127
- ↑ مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد، دانشنامه تخت فولاد، ج4،ص۳۷۲-۳۷۴
منبع
- مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد: زيرنظر اصغر منتظرالقائم، دانشنامه تخت فولاد اصفهان، ج4، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، چاپ اول، ۱۳۹۴.