این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

سيد شمس‌الدين بن ابوجعفر صدرعاملی خادمی

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حاج شمس الدین خادمی

حاج آقا شمس الدین خادمی فرزند حاج سید ابوجعفر صدر عاملی از علمای معاصر اصفهان است.[۱]

زندگي نامه

ولادت

شمس الدین خادمی در سال 1316ق در اصفهان متولد شد. وی در کودکی پدر را از دست داده و تحت سرپرستی مادر تربیت شد.[۲]

تحصیلات

وی مقدمات علوم فقه و اصول، دورة کامل سطح و قسمتی از خارج را در اصفهان خدمت اساتید و علما فراگرفت. در اصفهان در مدارس صدر و نیم آورد از محضر علمای بزرگی بهره برد. سپس جهت تکمیل مراتب علمی به نجف اشرف مهاجرت نمود و در آن جا از محضر مجتهدان برجسته آن عصر و جمعی دیگر از افاضل استفاده نمود.پس از مدتی به دلیل مشکلات زندگی و ابتلاء به بیماری مجبور به بازگشت به ایران شد و دیگر نتوانست به تحصیل بپردازد.

اساتید

وی درتحصیلات خود در اصفهان و نجف از علماء عالیقدری بهره برد از جمله :

اساتید اصفهان

  1. سید عبدالحسین سیدالعراقین
  2. شیخ علی مشکوة [۳]
  3. میرزا احمد مدرس
  4. آخوند ملا محمدحسین فشارکی
  5. آقا شیخ محمدرضا نجفی
  6. حاج میر محمدصادق مدرس خاتون آبادی
  7. آخوند ملا عبدالکریم گزی
  8. آقا شیخ علی مدرس یزدی
  9. آقا میرزا محمدعلی تویسرکانی
  10. آقا سید محمد مدرس نجف آبادی

اساتید نجف

  1. آخوند خراسانی
  2. سید ابوالحسن اصفهانی
  3. میرزا محمدحسین غروی نائینی

سیره اخلاقی

وی به لحاظ اخلاق شخصی، فردی ساده و منزوی بوده و از لحاظ اخلاق اجتماعی كمتر به معاشرت و حضور در مجالس رغبت داشت. با شهيدشمس آبادی دوستی زيادی داشت، ولی در دوران مبارزات انقلاب اسلامی كه منزل برادرش آيت الله حاج آقاحسين خادمی كانون مبارزات بود، ايشان به علت بيماری نتوانست برادر را همراهی كند. پس از فوت، برادرش، حاج آقا حسين خادمی بر پيكر وی نماز خواند.

فعالیت ها

وی در اصفهان گه گاهی در مدرسه صدر حضور می یافت و با شیخ محمدجواد اصولی در فقه هم مباحثه بود. پس از آن به اقامه جماعت در مسجد پدرش ( مسجد نو حاج رسولیها ) و ارشاد و موعظه پس از نماز در مسجد می پرداخت. [۴]

وفات

او سرانجام در 25 شعبان سال 1399ق وفات یافته و جنب قبر پدرش در تکیه حاج آقا مجلس (تکیه سید ابوجعفر) در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[۵]

پانويس

  1. مهدوی، اعلام اصفهان، ج3، ص403-402.
  2. شريف رازی، گنجينه دانشمندان،ج8 ،ص158 .
  3. قاسمی، مجموعه شرح گل، ص9.
  4. مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد، دانشنامه تخت فولاد ، ج2، صص156-157.
  5. مهدوی، تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج2، صص 320 - 321؛ مهدوی، سیری در تاریخ تخت فولاد، ص56.

منابع

  • مهدوی، مصلح الدین، اعلام اصفهان، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶.
  • مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد: زيرنظر اصغر منتظرالقائم، دانشنامه تخت فولاد اصفهان، ج2، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، چاپ اول، 1389.
  • قاسمی، رحیم ، شرح مجموع گل ،انتشارات کانون پژوهش، چاپ دوم، زمستان 1390.