این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما
سید احمد مقدس
سید احمد مقدس، (1320ق_1397ق) فرزند سید ابراهیم حسینى اصفهانى بن سید على بن سید ابراهیم ساوجى،عالمی فاضل فردى متقى و زاهد و پارسا بود و به طهارت و احتیاط در مسایل بسیار دقیق و حساس بود.
زندگی نامه
ولادت
وی حدود سال 1320ق در اصفهان به دنیا آمد.
سید مصلح الدین مهدوى در مورد سید احمد مقدس چنین مى نویسد:
«احمدآقا بن آسید ابراهیم الحسینى اصفهانى معروف به مقدس سیدى جلیل و فاضلى بى بدیل است و حدود سال 1320 قمرى متولد و تحصیلات خویش را در اصفهان خدمت اساتید این سامان به پایان رسانید و خصوصاً در ادبیات عرب از صرف و نحو و منطق و کلام و معانى و بیان زحمتها کشیده و از مدرسین معروف در مقدمات و سطح مى باشد. از معاصرین و از حیث زهد و تقوا و عدم توجه او به امور دنیا معروف است».[۱]
خاندان
جدش سید ابراهیم از علماى معاصر با سید حجت الاسلام و از فضلاى محترم در محضر ایشان بوده است که از ساوه به اصفهان مهاجرت نمود. وی را به مناسبت مقام زهد و تقوى و قدس، مقدس مى خواندند.
آقا سید ابراهیم بعد از سال 1260ق وفات یافت و در قبرستان قبله دعاء مدفون گردید، فرزندش سید على از شاگردان سید حجت الاسلام حاج سید اسدالله بیدآبادى و حاج ملا حسینعلى تویسرکانى و آقا میر سید حسن مدرس میرمحمدصادقى و دیگران بوده است. وی حدود سال 1300ق وفات یافت و در جنب پدر مدفون گردید.
فرزند آقا سید على به نام سید ابراهیم، همچون پدر و جد خود زاهد و عابد و معروف به مقدس بوده و بعد از پدر به جاى او در مسجد پاچنار لرها محله بیدآباد اقامه جماعت داشت. وى پس از وفات، در جنب پدر و جد خود مدفون گردید.[۲]
آقا سید ابراهیم داراى سه فرزند پسر به نام هاى آقا سید على، آقا سید احمد و آقا سید نورالدین مقدس بود. هر سه بزرگوار از علما و مدفونین در تکیه بروجردى هستند.
اساتید
از استادان سید احمد مقدس در اصفهان می توان به نام های ذیل اشاره کرد:
- میرزا ابوالقاسم زفره ای
- میرزا ابوالحسن بروجردى
- سید محمد مدرس نجف آبادى
- سید على مدرس نجف آبادى
- شیخ محمدرضا نجفى مسجدشاهى
- سید محمدباقر درچه اى
- سید محمدمهدى درچه اى
- سید ابوالقاسم دهکردى.
شاگردان
مقدس سالها در ادبیات عرب زحمتها کشیده بود و در زمینه تدریس مقدمات و سطح از مدرسان معروف حوزه علمیه اصفهان بوده و بزرگانى چند از محضر او استفاده بردند که به نام برخى از آنها اشاره مى شود:
- شیخ ابوالفضل نجفى خوانسارى
- شیخ محمدحسین مظاهرى
- سید بحرالعلوم میردامادى
- استاد حبیب الله فضایلى
- سید احمد تویسرکانى
- شیخ مهدى مظاهرى
- شیخ محمدحسین رشتى
- شیخ غلامعلى رهنما فلاورجانى
- سید جمال الدین امامى کرونى
- سید تقى طیب
- سید محمدرضا جزائرى
- سید حسین مظلوم
- شیخ محمد وثیق
- سید جواد مقدس
- سید مرتضى سیادت موسوى
- سید عبدالحسین روضاتی
- سید على میرلوحى .
سید على میرلوحى از شاگردان مقدس مى گوید:
«مرحوم مقدس در سالهاى 8 133- 1335 که این جانب در حوزه علمیه اصفهان به تحصیل اشتغال داشتم، فاضلى بنام و استادى والامقام و زبانزد خاص و عام در ادبیات و منطق بودند و مخصوصاً در تدریس حاشیه ملا عبدالله در منطق و در کتاب المطول در معانى و بیان، همتا و مانندى نداشتند و مغفورٌ له در ایوان پشت ساختمان ضلع شرقى مسجد سید ساعت 10 صبح تا 12 مطول را تدریس مى کردند و تعداد زیادى از حوزه بازار بزرگ اصفهان در درس ایشان حاضر مى شدند و ایشان مدت دو ساعت در هر جلسه تدریس مى کردند و اکثر حواشى مطول را با بیانى رسا و فصیح بیان مى کردند و طلاب از محضر درس ایشان استفاده مى بردند. فردى متقى و زاهد و پارسا بود و به طهارت و احتیاط در مسایل بسیار دقیق و حساس بود. از این رو همیشه دستکش در دستانشان بود. همت و سعى و جدیتشان در امر تدریس و نظم و ترتیب در کارشان سرمشق و اسوه براى همه بود».[۳]
از دیگر شاگردان ایشان شیخ مهدى مظاهرى در مورد استادش مى گوید:
«آقاى احمد آقاى مقدس از اساتید بزرگ و ارزشمند ادبیات بود و مغنى البیب و ادبیات تدریس مى نمود. وى انسانى محتاط و منزوى بود و اهل جماعت و منبر نبود و فقط تدریس مى کرد و بیشتر مغنى و معالم را تدریس مى نمود».
وفات
این عالم زاهد در 3 ربیع الاول 1397ق فوت در سمت جنوب تکیه بروجردی در جوار برادرش به خاک سپرده شد.[۴]
پانویس
منبع
- مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد،زيرنظر اصغر منتظرالقائم، دانشنامه تخت فولاد اصفهان، ج4، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، چاپ اول، 1394.