این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما
عبدالله اژه ای
این نوشتار نیازمند جعبهٔ اطلاعات است. ممکن است بخواهید با افزودن یک جعبهٔ اطلاعات، به استانداردسازی نمایش موضوع کمک کنید. |
ملا عبد اللّه اژه ای(متوفی 1265ق) فرزند ملا علی اکبر، عالم فاضل و فقیه حکیم و از فقهای قرن سیزدهم هجری در اصفهان است.
معرفی
از شرح حال وی اطلاعی در دست نیست. در اصفهان امام جماعت مسجد علی را در جای پدر گرانقدر خود بر عهده داشته است.[۱]به نوشته مرحوم جلال الدین همایی " وی از علما و ائمه جماعت معروف محله جویباره بوده است.[۲]
مرحوم جابری انصاری درباره وی می نویسد: « سالها به تحصیل و اجتهاد و قناعت و عبادت و صداقت گذراند.»[۳]
وی از معاصران و احتمالا شاگردان دو زعیم بزرگ اصفهان سید محمد باقر شفتی و حاج محمد ابراهیم کلباسی بوده و با توجه به مهارت وی در علوم عقلی می توان حدس زد که از محضر حاج ملّا علی نوری بهره برده باشد.
آثار
در کتابخانه آیت اللّه مرعشی، کتابی به نام "تحفه الخاقانیه" در اثبات واجب و توحید و صفات و اصول عقائد از عبدالله بن علی اکبر اصفهانی در 49 برگ وجود دارد که ظاهرا از آثار این عالم ربّانی است. این رساله به محمّد شاه قاجار تقدیم شده است.[۴]
وفات
ملاّ عبداللّه صبح سه شنبه چهارم ربیع الاول در سال 1265ق وفات یافت و بالای سر پدرش با اندک فاصله در تکیه ملا اسماعیل خواجویی تخت فولاد مدفون گردیده است.
عبارات سنگ نوشته مزار او چنین است:
"کل شی ء هالک الا وجهه. قد ارتحل من دار الفناء الی دار البقاء زبده العلماء العلام وافقه الفقهاء الکرام، العارف باسرار المبدأ والمعاد، ولکلّ قوم هاد، مولانا ملّا عبداللّه طاب ثراه، فی فجر سه شنبه رابع ربیع الاول سنه 1265".
ماده تاریخ سنگ نبشته وی از میرزاحسن کفاش شاعر است:
آسمان علم و حلم و فضل از این خاکدان | زد قدم از لطف حق سوی بهشت جاودان | |
چون به مهر اهل بیت مصطفی آن جان پاک | باد عیش... جنه المأوی مکان | |
از پی تاریخ سال رحلتش "کفّاش" گفت: | "رفته عبداللّه از دنیا بگلزار جنان"[۵] |
پانویس
منابع
- قاسمی، رحیم، بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان (تکیه محقق خواجویی)، اصفهان: کانون پژوهش، چاپ اول، ۱۳۸۸.
- مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد: زيرنظر اصغر منتظرالقائم، دانشنامه تخت فولاد اصفهان، ج1، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، چاپ اول، 1389.