این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما
عبدالجواد لسان الواعظین
شیخ عبدالجواد مداحیان (1288ش-1397ق) فرزند محمد ابراهیم معروف به لسان الواعظین، عالم فاضل و از واعظین اصفهان بود.
معرفی
وی در خانواده ای محترم در محله چهارسوی شیرازیها متولد گردید و پس از طی کردن ایام کودکی، در مدرسه صدربازار، کنار کتابخانه حجره کوچکی گرفته و مشغول به تحصیل شد.
استادان
وی در خدمت اساتید زمان تحصیل کرد.از جمله:
1.شیخ علی مدرس یزدی
2.حاج آقا صدرکوپایی
3.حاج آقا رحیم ارباب
5. شیخ محمدعلی نوری فشارکی
فعالیت ها
همچنین او در سال 1347ق از شیخ محمدعلی نوری فشارکی صاحب اجازه روایت شد.[۱] وی به خاطر علاقه فراوان، به تبلیغ مشغول شد و با توجه به مشکلات دوران حکومت پهلوی یکی از موفق ترین افراد اهل منبر اصفهان بود که به تبلیغ در شکل پنهانی و خانگی وظیفه خود را انجام می داد. شیخ عبدالجواد کتابی به نام «روضه الجوادیه» در سن 18 سالگی نوشت.
شیخ عبدالجواد تا آخرین روزهای عمر، فضیلت های شایسته یک انسان وظیفه شناس متدین از قبیل امر به معروف و نهی از منکر و بیان حقایق ایمانی را انجام می داد، به گونه ای که هنوز بعد از سالها ذکر خیر ایشان در خانواده های متدین شهر به گوش می خورد.
وی نماز جماعت را مدتی در مسجد مریم بیگم و مدتی در مسجد فرامرزیان انجام می داد و از خصوصیات ایشان این که بیشتر ایام سال را در زیارت عتبات و مشاهد مشرفه و حج و استفاده از دروس بزرگان آنجا می گذرانید. منبرهای او گرچه از نظر زمانی کوتاه بود ولی محتوی آن کامل و شامل حدیث و تفسیر و مسأله و شعر و تاریخ و ذکر مصیبت بود. تهجد شبانه و دوری از غیبت و دائم الذکر بودن از خصوصیات دیگر وی بود.
وفات
سرانجام این عالم فاضل در سال1397ق فوت و در تکیه صاحب روضات به خاک سپرده شد.[۲]
پانویس
منبع
- مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد،زيرنظر اصغر منتظرالقائم، دانشنامه تخت فولاد اصفهان، ج4، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، چاپ اول، 1394.