این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما
سید ابوالحسن کتابی
سید ابوالحسن کتابی ( 1312ق -1398ق)عالم فاضل کامل فرزند سید محمد جواد بن سید محمد صادق حسینى کتابفروش است. سلسله جلیله سادات کتابی از جمله سادات صحیح النسب و بزرگوار اصفهان هستند که عموما به فضل و دانش و زهد و تقوا مشهور بوده و می باشند.
اطلاعات فردی و علمی | |
---|---|
نام کامل | سید ابوالحسن کتابی |
زادروز | ۱۳۱۲قمری |
تاریخ وفات | ۱۳۹۸قمری |
مدفن | تکیه گلزار |
اساتید | حاج آقا رحیم ارباب، شیخ فتح الله شریعت اصفهانی، آخوند کاشانی |
آثار | نسب نامه الفت |
فعالیتهای اجتماعی-سیاسی | |
اجتماعی | نویسنده |
زندگینامه
ولادت
سید ابوالحسن حدود سال 1312ق در اصفهان متولد شد.
خاندان
پدرش سید محمدجواد کتابی از شاگردان حاج شیخ محمد باقر نجفى و داماد حاج سید محمدباقر شفتى ثانی، عالمى زاهد و منزوى بوده و از ریاست و شهرت دورى مى جسته و در سال 1338ق وفات یافته است.
اساتید
وی در اصفهان و نجف اشرف نزد علمای بزرگی تحصیل علم نمود و به مراتب قابل توجهی از علم و کمال دست یافت و از اساتید زیر بهره برده است:
- آخوند خراسانی
- سید محمد کاظم طباطبایی یزدی
- شیخ فتح الله شریعت اصفهانی
- حاج آقا رحیم ارباب [۱]
جایگاه
جایگاه علمی
بزرگانی همچون حاج میرزا علی آقا شیرازی هفته ای یک روز در منزل او به دیدارش می شتافتند و به گفتگو در مسائل علمی می پرداختند.
سید محمدباقر کتابی می نویسد:
« ایشان سالها مطالعه و تتبع و تحقیق اشتغال داشتند چند سال در نجف تحصیل نمودند و سپس در کتابخانه مفصلی که داشتند دور از غوغای اجتماع مشغول مطالعه بودند. نگارنده سالها گاه و بیگاه به خدمت ایشان می رسیدم با بسیاری از معاریف علم و ادب مجالست و مصاحبت داشته اند[ ... ] وی در تحقیق طالب علمی مخصوصا رجالی، حوصله فراوانی داشتند. در کتابهایی که مطالعه می نمود معمولا حواشی ارزنده ای می نوشت».[۲]
حافظه قوی و عدم تکلف در زندگی و معاشرت، از ویژگی های برجسته او بود.
آثار
کتابت نسخه ارزشمند «نسب نامه الفت» از فعالیتهای اوست.
سید ابوالحسن محقق و دانشمندی بزرگوار بود. عشق و علاقه به کتاب، او را صاحب کتابخانه آبرومندی ساخته بود که متأسفانه پس از وفاتش از بین رفته است.
وفات
وی در ظهر جمعه 17 رجب 1398ق مطابق با 2 تیر 1357ش در اصفهان وفات کرد و در تکیه گلزار تخت فولاد مدفون شد.[۳]
پانویس
منابع
- مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد: زيرنظر اصغر منتظرالقائم، دانشنامه تخت فولاد اصفهان، ج3، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، چاپ اول، 1392.
- مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶.