این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

تفاوت میان نسخه‌های «محمدابراهیم قزوینی»

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(اصلاح الگو)
(ویرایش جزیی)
 
سطر ۳: سطر ۳:


==معرفی==
==معرفی==
حاج میرزا حسن‌خان جابریمی‌نویسد: <blockquote>در  قزوین متولّد گردیده و در آن جا و اصفهان تحصیل نموده و از درس حاج [[سید محمدباقر شفتی|سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی]] بهره گرفته و او در شمار نزدیکان و مخصوصین سیّد حجّت الاسلام بوده و [[محمدجعفر آباده ای فارسی اصفهانی|حاج محمّدجعفر آباده ای]] با آن جلالت قدر، آرزوی مقام او را می نموده و به حال او غبطه می خورده است. کتابخانه اش بعد از هشتاد سال که همه آکنده‌ها پراکنده شد، به حال خود باقی است و گرد پنجاه ساله بر آن متلاقی».<ref>جابری انصاری، تاریخ اصفهان و ری و همه جهان،  ص89.</ref> </blockquote>به نوشته [[محمدعلی معلم حبیب‌آبادی|معلم حبیب آبادی]]: <blockquote>« محمدابراهیم در قزوین متولد شد و با حال فقر و تنگ دستی به اصفهان آمد. از نخست به ریاضت مشغول بود و پس از آن که در علم و تقوا ترقی نمود دایی اش که از تجار عمده قزوین بود، یگانه دختر خود را به وی داد و او پس از وفات پدر زنش صاحب ثروتی فراوان شد و به کارهای خیر اقدام نمود ...».<ref>معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، ص1638.</ref></blockquote>او مدّت ها خدمت  سید محمد باقر شفتی رفت و آمد می نموده و به درس او حاضر می شده تا به درجه اجتهاد نائل شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعه، ج1، ص156.</ref> سید محمدباقر شفتی در سال 1246ق اجازه مبسوطی برای حاج محمد ابراهیم نگاشته است. حاج محمد ابراهیم نیز اجازه اجتهادی برای سید یعقوب موسوی وشتانی نگاشته که اخیراً یافت شد و تنها اثری است که از وی در دست داریم.<ref>مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد، دانشنامه تخت فولاد، ج۳، ص450.</ref>
حاج میرزا حسن‌خان جابری می‌نویسد: <blockquote>در  قزوین متولّد گردیده و در آن جا و اصفهان تحصیل نموده و از درس حاج [[سید محمدباقر شفتی|سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی]] بهره گرفته و او در شمار نزدیکان و مخصوصین سیّد حجّت الاسلام بوده و [[محمدجعفر آباده ای فارسی اصفهانی|حاج محمّدجعفر آباده ای]] با آن جلالت قدر، آرزوی مقام او را می نموده و به حال او غبطه می خورده است. کتابخانه اش بعد از هشتاد سال که همه آکنده‌ها پراکنده شد، به حال خود باقی است و گرد پنجاه ساله بر آن متلاقی».<ref>جابری انصاری، تاریخ اصفهان و ری و همه جهان،  ص89.</ref> </blockquote>به نوشته [[محمدعلی معلم حبیب‌آبادی|معلم حبیب آبادی]]: <blockquote>« محمدابراهیم در قزوین متولد شد و با حال فقر و تنگ دستی به اصفهان آمد. از نخست به ریاضت مشغول بود و پس از آن که در علم و تقوا ترقی نمود دایی اش که از تجار عمده قزوین بود، یگانه دختر خود را به وی داد و او پس از وفات پدر زنش صاحب ثروتی فراوان شد و به کارهای خیر اقدام نمود ...».<ref>معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، ص1638.</ref></blockquote>او مدّت ها خدمت  سید محمد باقر شفتی رفت و آمد می نموده و به درس او حاضر می شده تا به درجه اجتهاد نائل شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعه، ج1، ص156.</ref> سید محمدباقر شفتی در سال 1246ق اجازه مبسوطی برای حاج محمد ابراهیم نگاشته است. حاج محمد ابراهیم نیز اجازه اجتهادی برای سید یعقوب موسوی وشتانی نگاشته که اخیراً یافت شد و تنها اثری است که از وی در دست داریم.<ref>مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد، دانشنامه تخت فولاد، ج۳، ص450.</ref>
<br />
 
 
شرح حدیث غمّامه را به این میرزا محمّدابراهیم قزوینی نسبت داده اند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الکرام البرره، ج1، ص3 4.</ref> امّا این شخص باید عالم دیگری باشد؛ زیرا کاتب نسخه، محمّدحسین بن محمّدابراهیم، که این کتاب را در سال 1263 کتابت نموده و تعلیقات آن را در حاشیه آورده، در پایان حواشی نوشته است: «من الوالد سلّمه اللّه »؛ یعنی پدرش تا سال 1263 زنده بوده، حال آن که میرزا محمّدابراهیم قزوینی در سال 1261ق وفات یافته است.<ref>معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، صص1640- 1637.</ref> <br />


==فعالیت‌ها==
==فعالیت‌ها==
میرزا محمّدابراهیم قزوینی در [[مدرسه آقا نور جولا|مسجد آقانور]] در محله دردشت اقامه جماعت می نموده و از آثار باقیه اش شبستان و مهتابی و هشتی و سردر و حوض خانه مسجد مزبور است. وی کتابخانه ای مفصّل و آبرومند داشته که پس از وفات او پراکنده شد و قسمتی از آن را به کتابخانه امیرالمؤمنین(ع) در نجف اشرف اهدا شد.<ref>مهدوی، بیان المفاخر، ج1، صص248 -245.</ref><br />
میرزا محمّدابراهیم قزوینی در [[مدرسه آقا نور جولا|مسجد آقانور]] در محله دردشت اقامه جماعت می نموده و از آثار باقیه اش شبستان و مهتابی و هشتی و سردر و حوض خانه مسجد مزبور است. وی کتابخانه ای مفصّل و آبرومند داشته که پس از وفات او پراکنده شد و قسمتی از آن به کتابخانه امیرالمؤمنین(ع) در نجف اشرف اهدا شد.<ref>مهدوی، بیان المفاخر، ج1، صص248 -245.</ref><br />


==وفات==
==وفات==
قزوینی سرانجام در چهارشنبه 29 محرّم 1261ق وفات یافت و جنازه به نجف اشرف منتقل و در آن جا مدفون شد.<ref>معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، ص1638؛ مهدوی، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج1، صص101 -100.</ref> شرح حدیث غمّامه را به این میرزا محمّدابراهیم قزوینی نسبت داده اند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الکرام البرره، ج1، ص3 4.</ref> [امّا این شخص باید عالم دیگری باشد؛ زیرا کاتب نسخه، محمّدحسین بن محمّدابراهیم که این کتاب را در سال 1263 کتابت نموده و تعلیقات آن را در حاشیه آورده، در پایان حواشی نوشته است: «من الوالد سلّمه اللّه »؛ یعنی پدرش تا سال 1263 زنده بوده، حال آن که میرزا محمّدابراهیم قزوینی در سال 1261ق وفات یافته است].<ref>معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، صص1640- 1637.</ref>  <ref>مهدوی، اعلام اصفهان، ج 1 ، صص 146- 145.</ref>
قزوینی سرانجام در چهارشنبه 29 محرّم 1261ق وفات یافت و جنازه اش به نجف اشرف منتقل و در آن جا مدفون شد.<ref>معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، ص1638؛ مهدوی، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج1، صص101 -100.</ref>  <ref>مهدوی، اعلام اصفهان، ج 1 ، صص 146- 145.</ref>


==پانویس==
==پانویس==
سطر ۱۷: سطر ۱۹:
==منبع==
==منبع==


*[[سید مصلح الدین مهدوی|مهدوی]]، سیدمصلح الدین، [[اعلام اصفهان (کتاب)|اعلام اصفهان]]، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶.
*[[سید مصلح الدین مهدوی|مهدوی]]، سید مصلح الدین، [[اعلام اصفهان (کتاب)|اعلام اصفهان]]، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶.


[[رده:اعلام اصفهان،ج 1]]
[[رده:اعلام اصفهان،ج 1]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۱۱

حاج محمّدابراهیم قزوینی(متوفی 1261ق) از علماء و فقهاء و مجتهدین بزرگوار قرن سیزدهم هجری است.

معرفی

حاج میرزا حسن‌خان جابری می‌نویسد:

در قزوین متولّد گردیده و در آن جا و اصفهان تحصیل نموده و از درس حاج سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی بهره گرفته و او در شمار نزدیکان و مخصوصین سیّد حجّت الاسلام بوده و حاج محمّدجعفر آباده ای با آن جلالت قدر، آرزوی مقام او را می نموده و به حال او غبطه می خورده است. کتابخانه اش بعد از هشتاد سال که همه آکنده‌ها پراکنده شد، به حال خود باقی است و گرد پنجاه ساله بر آن متلاقی».[۱]

به نوشته معلم حبیب آبادی:

« محمدابراهیم در قزوین متولد شد و با حال فقر و تنگ دستی به اصفهان آمد. از نخست به ریاضت مشغول بود و پس از آن که در علم و تقوا ترقی نمود دایی اش که از تجار عمده قزوین بود، یگانه دختر خود را به وی داد و او پس از وفات پدر زنش صاحب ثروتی فراوان شد و به کارهای خیر اقدام نمود ...».[۲]

او مدّت ها خدمت سید محمد باقر شفتی رفت و آمد می نموده و به درس او حاضر می شده تا به درجه اجتهاد نائل شده است.[۳] سید محمدباقر شفتی در سال 1246ق اجازه مبسوطی برای حاج محمد ابراهیم نگاشته است. حاج محمد ابراهیم نیز اجازه اجتهادی برای سید یعقوب موسوی وشتانی نگاشته که اخیراً یافت شد و تنها اثری است که از وی در دست داریم.[۴]


شرح حدیث غمّامه را به این میرزا محمّدابراهیم قزوینی نسبت داده اند.[۵] امّا این شخص باید عالم دیگری باشد؛ زیرا کاتب نسخه، محمّدحسین بن محمّدابراهیم، که این کتاب را در سال 1263 کتابت نموده و تعلیقات آن را در حاشیه آورده، در پایان حواشی نوشته است: «من الوالد سلّمه اللّه »؛ یعنی پدرش تا سال 1263 زنده بوده، حال آن که میرزا محمّدابراهیم قزوینی در سال 1261ق وفات یافته است.[۶]

فعالیت‌ها

میرزا محمّدابراهیم قزوینی در مسجد آقانور در محله دردشت اقامه جماعت می نموده و از آثار باقیه اش شبستان و مهتابی و هشتی و سردر و حوض خانه مسجد مزبور است. وی کتابخانه ای مفصّل و آبرومند داشته که پس از وفات او پراکنده شد و قسمتی از آن به کتابخانه امیرالمؤمنین(ع) در نجف اشرف اهدا شد.[۷]

وفات

قزوینی سرانجام در چهارشنبه 29 محرّم 1261ق وفات یافت و جنازه اش به نجف اشرف منتقل و در آن جا مدفون شد.[۸] [۹]

پانویس

  1. جابری انصاری، تاریخ اصفهان و ری و همه جهان، ص89.
  2. معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، ص1638.
  3. آقابزرگ تهرانی، الذّریعه، ج1، ص156.
  4. مجموعه فرهنگی و مذهبی تخت فولاد، دانشنامه تخت فولاد، ج۳، ص450.
  5. آقابزرگ تهرانی، الکرام البرره، ج1، ص3 4.
  6. معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، صص1640- 1637.
  7. مهدوی، بیان المفاخر، ج1، صص248 -245.
  8. معلم حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج5، ص1638؛ مهدوی، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج1، صص101 -100.
  9. مهدوی، اعلام اصفهان، ج 1 ، صص 146- 145.

منبع