این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما
زین العابدین بن محمدعلی شهشهانی
این نوشتار نیازمند ویرایش فنی یا ادبی می باشد. |
آقا میرزا زین العابدین شهشهانی (1245ق-1318ق) ، عالم فاضل ادیب از دانایان علوم قرآنی و تجوید [در اواخر دوره قاجاریه]بود.
معرفی
میرزا زین العابدین شهشهانی فرزند میرزا محمّد علی بن میرزا مرتضی به میرزا عبدالمطلب بن حاج محمّد رحیم شیخ الاسلام بن شیخ محمّد جعفر بن ملّا محمّد باقر محقق سبزواری ، در اصفهان متولّد شده و نزد جمعی کثیر از فحول دانشمندان همچون: میرزا عبدالعلی هرندی، میرزا محمّد مهدی نایب الصّدر، میرزا محمّد علی حسینی، میرزا محمّد اسماعیل طباطبائی زوّاره ای در علام تجوید و حاج سیّد اسداللّه بیدآبادی و دیگران تحصیل نموده و نزد مرحوم بیدآبادی معزّر و محترم و مقبول القول بوده است. وی به تدریس قرائت و تجوید می پرداخته و در مسجد صفا در محلّه شهشهان اقامه جماعت می نموده است.
تالیفات
کتب زیر از تألیفات اوست:
[1. «اعتصام المرید فی توضیح معضلات کلام اللّه المجید»، که در 3 ذیحجه 1285ق تألیف شده و در کتابخانه توفیق وهبی در بغداد موجود بوده است.] [۱]
2. «اعراب ستّ سور و تفسیرآن» شامل سوره های بنی اسرائیل، یس، الرّحمن، آیه نور، جمعه، مُلک، دهر و خاتمه در فضیلت قرآن می باشد. تاریخ ختم تألیف 1265ق است. نسخه در کتابخانه علّامه مفضال حاج سیّد محمّد علی روضاتی در اصفهان موجود است.[۲]
3. «تذکره القرّاء» به عربی، در یک مقدّمه و 14 باب که تألیف آن در سال 1267ق به پایان رسیده است و به شماره 1540 در کتابخانه مرعشی موجود است.[۳]
4. «ثمره الفؤاد فی حظّ الاحبّه و الاولاد»، در فقه، به عربی در قواعد ارث به صورت مشجّر در یک مقدمه و پنج باب و خاتمه می باشد.[۴]
5. «درّه الدّارین فی رضاع النّجدین» در فقه، به عربی، در قواعد رضاع، در چند فصل و خاتمه به صورت مشجّر می باشد. تاریخ ختم تألیف سال 1312ق است.
6. «شجره التّجوید» ترجمه «شجره طیبه» به فارسی، مطبوع
7. «غنیمه القبور فی عمل الشّهور» در 12 باب، به فارسی که نسخه ای از آن به شماره 2440 در کتابخانه مرکز احیاء میراث اسلامی در قم و نسخه دیگر به شماره 2771 در همان کتابخانه موجود است.] [۵]
8. «الفوائد التّجویدیه فی بیان القراءه القرآنیه»
9. «قواعد در طرز ادای آیات قرآن»[۶]
10. «کنوز الاعلام و رموز الاحکام» در فقه، به فارسی که در 14 رمضان المبارک 1313ق از تألیف آن فراغت یافته است.[۷]
11. «کنوز الطّاعات فی رموز الواجبات»، فقه به فارسی
12. «لمحه الالبان فی رضاع الصبیان»در فقه فارسی که نسخه ای از آن به شماره 1627در کتابخانه آیت اللّه گلپایگانی در قم موجود است.[۸] [۹]«شجره الطیبه» به فارسی در تجوید [که در محرم 1283ق آنرا نوشته و کاتبی گمنام به خط زیبای نسخ در 18 رمضان 1309ق کتابت نموده و به شماره 7977 در کتابخانه آیت اللّه مرعشی موجود است. نسخه ای دیگر نیز که ظاهرا نسخه اصل وبه خط مؤلف است به شماره 2/8920 در همان کتابخانه وجود دارد.[۱۰]] 1[۱۱] «التشجیرات» [به عربی که در جمعه 27 جمادی الاوّل 1267ق تألیف آن را آغاز کرده و در 12 باب و یک خاتمه در جمادی الآخر آن سال به پایان رسانده است. دو نسخه از این کتاب در کتابخانه آیت اللّه مرعشی نجفی در قم موجود است. نسخه ای به شماره 2/1540 که در ربیع الاوّل 1258ق کتابت شده و نسخه شماره 1/8920 که از برگ اوّل تا باب هفتم افتادگی دارد و در محرم 1283ق کتابت شده است.[۱۲]]
وفات
سرانجام در سال 1318ق وفات یافته و در مقبره سه تنان جنب مسجد آقانور اصفهان مدفون شد.[۱۳][۱۴]
پانویس
- ↑ نسخه های خطی، ج5، ص409
- ↑ فهرست کتابخانه های اصفهان، ج1، صص 42-49
- ↑ فهرست مرعشی، ج4، ص340
- ↑ فهرست مرعشی، ج7، ص5
- ↑ فهرست مرکز احیاء، ج6، ص418 و ج7، ص247
- ↑ فهرست مرکزی دانشگاه طهران، ج1، ص140
- ↑ فهرست مرعشی، ج7، ص323
- ↑ فهرست گلپایگانی، ج2، ص155
- ↑ فهرست مرعشی، ج4، ص341 و 342 و ج23، ص96
- ↑ فهرست مرعشی، ج23، ص96 و ج20، ص302
- ↑ الذریعه، ج12، ص93؛ دانشمدان و بزرگان اصفهان، ج2، ص658
- ↑ فهرست مرعشی، ج4، ص341 و 342 و ج23، ص96
- ↑ رجال اصفهان یا تذکره القبور، صص 187 و 188؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج1، صص 436 و 437؛ بیان المفاخر، ج2، صص261 و 262؛ خاندان شیخ الاسلام اصفهان، صص 179 و 180؛ مزارات اصفهان، صص 262 و 263؛ تراجم الرجال، ج1، ص226
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان،ج3،ص258
منبع
- مهدوی، مصلح الدین، اعلام اصفهان، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶.