این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

محمد ربیع طیری اصفهانی

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو

محّمد ربیع اصفهانی، متخلّص به «طیری» شاعر ادیب قرن دوازدهم هجری. در اصفهان به شغل زرکشی امرار معاش می کرد و در سرودن شعر طبعی روان داشت، امّا با این حال اغلب حال جنون و سودا بر مزاج او غالب بود، تا جایی که هر سال برای خود مادّه تاریخ فوت می ساخت، غیر از سال آخر که از ساختن مادّه تاریخ فوت خود باز ماند.

او عاقبت از شدت شوریدگی و پریشان حالی، خود را در چاه افکنده و وفات یافت. سال فوت او 1159ق است.

اشعار او در اثر حوادث روزگار از بین رفته و فقط چند بیتی باقی مانده است.

از اوست:

درین گلشن من آن حسرت نگر مرغ گرفتارم

که گاهی از شکاف دام بیند آشیانش را[۱] [۲]

پانویس

  1. آذربیگدلی،تذکره آتشکده: نیمه دوم، ص589؛ محمود میرزا، تذکره سفینه المحمود، ج1، ص254حسین صبا، تذکره روز روشن، ص505؛آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج9، ص653.
  2. مهدوی، اعلام اصفهان ، ج3، ص33.

منبع