این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

محمدابراهیم شوکتی اصفهانی

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو

محمدابراهیم اصفهانی متخلص به «شوکتی» از شعرای قرن یازدهم هجری است.[۱]

معرفی

در اصفهان ساکن بود. دو بار به هند رفت، و در دفعه دوم به دست پسر چوپان به قتل رسید.

از او است:

از زلف علاج دل سودایی من کناین سلسله را گرم به رسوایی من کن
شمع و گل و پروانه و بلبل همه جمعند بی رحم بیا رحم به تنهایی من کن. [۲]

پانویس

  1. تذکره نصرآبادی، ج1، ص478؛ کاروان هند، ج1، ص658؛ تذکره حسینی، ص169.
  2. مهدوی، اعلام اصفهان، ج 1 ، ص 144.

منبع