این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

صفرعلی بن محمد لطف‌آبادی

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو

صفرعلی لطف آبادی(1296ش-1386ق)، شاعر ادیب [از ادباء و نویسندگان قرن چهاردهم هجری] بوده است.

معرفی

وی فرزند آخوند ملّا محمّد در سال 1296ش در «لطف آباد» از توابع درگز خراسان متولّد شد. مردی ادیب و شاعر و ساده لوح و خوش طینت بود و از کارمندان اداره قند و شکر شهرضا به شمار می رفت.[۱]

آثار

کتب زیر از اوست:

  1. «آه از کرب و بلایت»
  2. «پانزده بهمن»
  3. «حوادث ده ساله»
  4. «سیاحت نامه ناصح»
  5. «قافله دل» یا «کاروان حقیقت»

وفات

صفرعلی لطف آبادی در سال 1386ق در شهرضا وفات یافته در صحن امامزاده شاه رضا مدفون شد.[۲]

پانویس

  1. مهدوی، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج2، صص 861 و 862.
  2. مهدوی، اعلام اصفهان، ج3، ص520.

منبع