این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

حسین مالمیری اصفهانی

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میرزا حسین مالمیری اصفهانی، شاعر ادیب و فاضل که از سخنوران قرن یازدهم هجری می باشد.

معرفی

وی اجدادش از اهالی «مالمیر» (ایذه در استان خوزستان) بوده و صاحب رقبات و مستغلات بوده اند. او در اصفهان به تحصیل پرداخته و از طریق مطالعه در علوم مختلف خصوصاً حکمت دارای معلومات فراوان شده بود. او به رسائل بابا افضل کاشانی علاقه فراوان داشته و آنها را آموخته بود. در فن انشاء نیز مهارت داشت. مدّتی مستوفی کاشان بود ولی آن را به پسر بزرگ خود سپرده و به جای برادرش مستوفی یزد شد. پس از مدتی استیفای یزد را به پسر دیگرش سپرده و وارد اردو شد. در سال 1072ق نویسندگی بندرعباس به او تفویض شد. عاقبت پس از بازگشت از بندرعباس در شیراز وفات یافت.[۱]

گاهی شعر می سرود. از اوست:

نقش پای رفتگان پیوسته دارم در نظرعینک بینائی از سنگ مزارم داده اند[۲]

پانویس

  1. مهدوی، اعلام اصفهان، ج۲، ص۸۱۲.
  2. تذکره نصرآبادی، ج1، ص155.

منبع