این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

تفاوت میان نسخه‌های «شهید جعفر رضائی»

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (جایگزینی متن - '<big>شهید' به '{{قلم رنگ۱|قرمز| |شهید}} '''')
جز (اصلاح لینک)
 
(۸ نسخه‌ٔ میانی ویرایش‌شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
<br />{{جعبه زندگینامه|تاریخ درگذشت=۱۳۶۴/۰۲/۲۷|مکان درگذشت=جزیره مجنون|پدر=اسکندر|تاریخ تولد=۱۳۴۵|مکان تولد=ماندگان|از دانشگاه=مدرسه علمیه اقدمیه شهرضا {{سخ}} حوزه علمیه قم|مدفن=گلزار شهدای روستای ماندگان|تصویر=جعفر رضائی.png|عرض_تصویر=170}}
{{جعبه زندگینامه|تاریخ درگذشت=۱۳۶۴/۰۲/۲۷|مکان درگذشت=جزیره مجنون|پدر=اسکندر|تاریخ تولد=۱۳۴۵|مکان تولد=ماندگان|از دانشگاه=[[حوزه علمیه اقدمیه شهرضا|حوزه علمیه اقدمیه شهرضا]] {{سخ}} [[حوزه علمیه قم]]|مدفن=گلزار شهدای روستای ماندگان|تصویر=جعفر رضائی.png|عرض_تصویر=170}}
 
{{قلم رنگ۱|قرمز| |شهید}} '''جعفر رضائی''' یکم مهر ۱۳۴۵، در روستای ماندگان از توابع شهرستان سمیرم چشم به جهان گشود. پدرش اسکندر و مادرش جان افروز نام داشت. تحصیلات خود را تا سیکل ادامه داد. سپس به فراگیری علوم دینی و حوزوی تا سطح (مقدمات) پرداخت. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم اردیبهشت۱۳۶۴ در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.<ref>کتاب فرهنگ اعلام شهدای روحانی ، ص۳۴۹</ref>


{{قلم رنگ۱|قرمز| |شهید}} '''جعفر رضائی''' یکم مهر ۱۳۴۵، در روستای ماندگان از توابع شهرستان سمیرم چشم به جهان گشود. پدرش اسکندر و مادرش جان افروز نام داشت. تحصیلات خود را تا سیکل ادامه داد. سپس به فراگیری علوم دینی و حوزوی تا سطح [[مقاطع تحصیلی حوزه های علمیه|(مقدمات)]] پرداخت. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم اردیبهشت۱۳۶۴ در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.<ref>واحد تحقیقات امام زاده شاه جمال با همكاری سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران، فرهنگ اعلام شهدای روحانی، ص349. </ref>


==زندگینامه==
==زندگینامه==
شهید جعفر رضایی، طلبه با صفایی از مدرسه علمیه اقدميه شهرضا بود که ضمن تحصيل معارف اهل بیت (ع) به امر تبلیغ دین مبین می پرداخت.
شهید جعفر رضایی، طلبه با صفایی از مدرسه علمیه اقدميه شهرضا بود که ضمن تحصيل معارف اهل بیت (ع) به امر تبلیغ دین مبین می پرداخت.


ایشان پس از آنکه دو سال در شهرضا تحصیل نمود، عازم حوزه مقدس قم شد و در جوار کریمه اهل بیت (س) به تحصیل پرداخت و دو سال نیز از محضر استادان فرزانه قم بهره ها برد.
ایشان پس از آنکه دو سال در شهرضا تحصیل نمود، عازم حوزه مقدس قم شد و در جوار کریمه [[اهل بیت (س)]] به تحصیل پرداخت و دو سال نیز از محضر استادان فرزانه قم بهره ها برد.


روحیه شهادت طلبی و شجاعت عجیبی داشت؛ چنانکه در منطقه خود علیه خوانین محلی به سخن می پرداخت و با آنان مقابله می نمود.
روحیه شهادت طلبی و شجاعت عجیبی داشت؛ چنانکه در منطقه خود علیه خوانین محلی به سخن می پرداخت و با آنان مقابله می نمود.


این شهید والامقام به امام خمینی (ره) عشق می ورزید و درباره او می گفت:
این شهید والامقام به [[سید روح‌ الله موسوی خمینی|امام خمینی (ره)]] عشق می ورزید و درباره او می گفت:


"او آمد و داروی بیماران شد و چراغ راه بیداران شد".
"او آمد و داروی بیماران شد و چراغ راه بیداران شد".


او از طلاب پیشگامی بود که به جبهه اعزام گردید. در دومین اعزام، از ناحیه پا مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت. آخرین صفحه زندگی این مجاهد في سبيل الله در تاریخ۶۴/۲/۲۷در جزیره مجنون ورق خورد و در مجنون ترین جزیره دنیا به لقای یار رسید.<ref>کتاب شاهدان روحانی،ص۵۴۸</ref>
او از طلاب پیشگامی بود که به جبهه اعزام گردید. در دومین اعزام، از ناحیه پا مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت. آخرین صفحه زندگی این مجاهد في سبيل الله در تاریخ۶۴/۲/۲۷در جزیره مجنون ورق خورد و در مجنون ترین جزیره دنیا به لقای یار رسید.<ref>کنگره شهدای طلبه و روحانی استان اصفهان، شاهدان روحانی، ص548.</ref>
 
 
 


==پانویس==
<references />


==منابع==
*واحد تحقیقات امام زاده شاه جمال با همكاری سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران، [https://www.ghbook.ir/index.php?name=%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85%20%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%20%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%20:%20%D8%A8%D9%87%20%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%20%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%20%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%20%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C&option=com_dbook&task=readonline&book_id=15516&page=1&chkhashk=18A0AD00E3&Itemid=218&lang=fa&tmpl=component فرهنگ اعلام شهدای روحانی: به همراه زندگينامه شهدای روحانی]، قم: معاونت پژوهش و ارتباطات فرهنگی امام زاده شاه جمال ، ۱۳98.
*کنگره شهدای طلبه و روحانی استان اصفهان، [[شاهدان روحانی (کتاب)|شاهدان روحانی: یادنامه کنگره شهدای طلبه و روحانی استان اصفهان]]، اصفهان: وسپان، 1388.


==منابع==
<references />
[[رده:شهدای حوزه علمیه اصفهان]]
[[رده:شهدای حوزه علمیه اصفهان]]
[[رده:شهدای طلبه و روحانی (شهرستان سمیرم)]]
[[رده:شهدای طلبه و روحانی (شهرستان سمیرم)]]
[[رده:شهدای حوزه علمیه قم]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۴۹

شهید جعفر رضائی
جعفر رضائی.png
زادهٔ۱۳۴۵
ماندگان
درگذشت/شهادت۱۳۶۴/۰۲/۲۷
جزیره مجنون
مدفنگلزار شهدای روستای ماندگان
محل تحصیلحوزه علمیه اقدمیه شهرضا
حوزه علمیه قم
والدین
  • اسکندر (پدر)

شهید جعفر رضائی یکم مهر ۱۳۴۵، در روستای ماندگان از توابع شهرستان سمیرم چشم به جهان گشود. پدرش اسکندر و مادرش جان افروز نام داشت. تحصیلات خود را تا سیکل ادامه داد. سپس به فراگیری علوم دینی و حوزوی تا سطح (مقدمات) پرداخت. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم اردیبهشت۱۳۶۴ در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.[۱]

زندگینامه

شهید جعفر رضایی، طلبه با صفایی از مدرسه علمیه اقدميه شهرضا بود که ضمن تحصيل معارف اهل بیت (ع) به امر تبلیغ دین مبین می پرداخت.

ایشان پس از آنکه دو سال در شهرضا تحصیل نمود، عازم حوزه مقدس قم شد و در جوار کریمه اهل بیت (س) به تحصیل پرداخت و دو سال نیز از محضر استادان فرزانه قم بهره ها برد.

روحیه شهادت طلبی و شجاعت عجیبی داشت؛ چنانکه در منطقه خود علیه خوانین محلی به سخن می پرداخت و با آنان مقابله می نمود.

این شهید والامقام به امام خمینی (ره) عشق می ورزید و درباره او می گفت:

"او آمد و داروی بیماران شد و چراغ راه بیداران شد".

او از طلاب پیشگامی بود که به جبهه اعزام گردید. در دومین اعزام، از ناحیه پا مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت. آخرین صفحه زندگی این مجاهد في سبيل الله در تاریخ۶۴/۲/۲۷در جزیره مجنون ورق خورد و در مجنون ترین جزیره دنیا به لقای یار رسید.[۲]

پانویس

  1. واحد تحقیقات امام زاده شاه جمال با همكاری سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران، فرهنگ اعلام شهدای روحانی، ص349.
  2. کنگره شهدای طلبه و روحانی استان اصفهان، شاهدان روحانی، ص548.

منابع