این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

تفاوت میان نسخه‌های «ضیاءالدین دری»

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
(اصلاح منبع و پانویس)
 
(۷ نسخه‌ٔ میانی ویرایش‌شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
'''آقا ضیاءالدّین دُرّی''' فرزند ملّا غلامرضا بن محمّد علی بن تقی بن باقر بن محمّد سعید بن محمّد زکی اصفهانی، عالم فاضل، ادیب حکیم. از دانشمندان قرن اخیر است.
{{رده‌بندی‌نشده}}{{نیازمند تکمیل}}
'''ضیاءالدّین دُرّی''' (1293ق - 1375ق) فرزند ملّا غلامرضا بن محمّد علی بن تقی بن باقر بن محمّد سعید بن محمّد زکی اصفهانی، عالم فاضل، ادیب حکیم. از دانشمندان قرن اخیر است.<ref>صبور، فرهنگ شاعران و نویسندگان معاصر سخن، صص 222 و 223؛ افشار، نادره کاران، صص 119 و 120؛ : الحسينی،  تراجم الرجال، (چاپ 1422ق)، ج1، ص424.</ref>


=='''معرفی'''==
==معرفی==
در سال 1293ق در قریه «دُرّ» متولّد گردیده و در اصفهان [نزد آخوند کاشی، میرزا محمّد حسن کاشانی و جهانگیر قشقایی] و نجف اشرف و طهران [نزد میرزا ابوالحسن جلوه و میرزا محمّد حسن کرمانشاهی] تحصیل نموده و به مرتبه اجتهاد نائل گردید.
ضیاءالدین دری در قریه «دُرّ» متولّد گردیده و در اصفهان [نزد [[آخوند کاشی]]، میرزا [[محمدحسن فیض کاشانی|محمّد حسن کاشانی]] و [[جهانگیر خان قشقایی|جهانگیر قشقایی]]] و نجف اشرف و طهران [نزد میرزا ابوالحسن جلوه و میرزا محمّد حسن کرمانشاهی] تحصیل نموده و به مرتبه اجتهاد نائل گردید. او در نشر و اشاعه فرهنگ جدید رنج ها برده و تا آخرین لحظات خود دقیقه ای اهمال ننمود. [او مدرسه «اتحادیه» که بعدها به خاطر تقدیر از خدمات ارزنده او به «مدرسه دُرّی» نامیده شده را تأسیس کرد.]


او در نشر و اشاعه فرهنگ جدید رنج ها برده و تا آخرین لحظات خود دقیقه ای اهمال ننمود. [او مدرسه «اتحادیه» که بعدها به خاطر تقدیر از خدمات ارزنده او به «مدرسه دُرّی» نامیده شده را تأسیس کرد.]
==آثار==
کتب زیر از تألیفات اوست:


سرانجام در 21 جمادی الثّانیه 1375ق [مطابق با بهمن 1334ش] در طهران وفات یافت [و جنازه به عتبات عالیات منتقل و به خاک سپرده شد.]
1.    «تاریخ انبیاء اولوالعزم»


=='''آثار'''==
2. «تاریخ مختصر رجال عالم»
کتب زیر از تألیفات اوست:
 
3. «تاریخ وهابیّه»
 
4. «ترجمه تاریخ الحکماء» شهرزوری


1.    «تاریخ انبیاء اولوالعزم»؛
5. «ترجمه رساله تحفه»


2. «تاریخ مختصر رجال عالم»؛
6. «ترجمه رساله جبر و اختیار»


3. «تاریخ وهابیّه»؛
7. «ترجمه حکمه العرشیه»


4. «ترجمه تاریخ الحکماء» شهرزوری؛
8. «ترجمه سرّ القدر»


5. «ترجمه رساله تحفه»؛
9. «ترجمه رساله عشق»


6. «ترجمه رساله جبر و اختیار»؛
10. «ترجمه رساله فیض الهی»


7. «ترجمه حکمه العرشیه»؛
11. «ترجمه رساله ترغیب در دعا»


8. «ترجمه سرّ القدر»؛
12. «تفسیر سوره توحید»


9. «ترجمه رساله عشق»؛
13. «ترجمه رساله تقسیم نفوس»


10. «ترجمه رساله فیض الهی»؛
14. «ترجمه رساله الواحد لایصدر عنه الّا الواحد»


11. «ترجمه رساله ترغیب در دعا»؛
15. «ترجمه اقسام علوم عقلیّه»


12. «تفسیر سوره توحید»؛
16. «ترجمه رساله مبداء و معاد»


13. «ترجمه رساله تقسیم نفوس»؛
17. «ترجمه قصیده عینیّه»


14. «ترجمه رساله الواحد لایصدر عنه الّا الواحد»؛
18. «ترجمه رساله کیفیّت وقوع زمین در مکان فعلی»


15. «ترجمه اقسام علوم عقلیّه»؛
19. «ترجمه رساله نبض»


16. «ترجمه رساله مبداء و معاد»؛
20. «ترجمه رساله نفس» (از شماره 5 تا 20 از تألیفات ابن سینا)


17. «ترجمه قصیده عینیّه»؛
21. «ترجمه رساله در حواس» عمر خیّام


18. «ترجمه رساله کیفیّت وقوع زمین در مکان فعلی»؛
22. «جواهر اللّسان» در علم میزان


19. «ترجمه رساله نبض» ؛
23. «رساله در اغلاط معروفه»


20. «ترجمه رساله نفس» (از شماره 5 تا 20 از تألیفات ابن سینا)؛
24. «رساله در علت العلل بدبختی»


21. «ترجمه رساله در حواس» عمر خیّام؛
25. «رساله در مبادی امور مهم تاریخی»


22. «جواهر اللّسان» در علم میزان؛
26. «ضیاء اخلاق»


23. «رساله در اغلاط معروفه»؛
27. «ضیاء الصّرف»


24. «رساله در علت العلل بدبختی»؛
28. «فقه» یک دوره در 3 جلد


25. «رساله در مبادی امور مهم تاریخی»؛
29. «فلسفه الاعتماد» معروف ترین تألیف او


26. «ضیاء اخلاق»؛
30. «لمعات المسترشدین» یا اصول عقاید فارسی، مطبوع


27. «ضیاء الصّرف»؛
31. «جبر و اختیار»


28. «فقه» یک دوره در 3 جلد؛
32. «محاضرات البلغاء و مسامرات الادباء».<ref>مشار، مؤلفین کتب چاپی، ج3، صص 566-570؛ مهدوی،  دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج2، صص 736 و 737؛ مرسلوند، زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج3، صص 213 و 214.</ref>


29. «فلسفه الاعتماد» معروف ترین تألیف او؛
==وفات==
وی سرانجام در 21 جمادی الثّانیه 1375ق [مطابق با بهمن 1334ش] در طهران وفات یافت [و جنازه به عتبات عالیات منتقل و به خاک سپرده شد.]<ref>مهدوی، اعلام اصفهان، ج3، صص536-537.</ref>


30. «لمعات المسترشدین» یا اصول عقاید فارسی، مطبوع ؛
==پانویس==
{{پانویس}}


31. «جبر و اختیار»؛
==منبع==


32. «محاضرات البلغاء و مسامرات الادباء».<ref>مؤلفین کتب چاپی، ج3، صص 566-570؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج2، صص 736 و 737؛ زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج3، صص 213 و 214؛ فرهنگ شاعران و نویسندگان معاصر سخن، صص 222 و 223؛ نادره کاران، صص 119 و 120؛ تراجم الرجال، (چاپ 1422قج1، ص424.</ref> <ref>اعلام اصفهان، ج3، ص 537.</ref>
* [[سید مصلح الدین مهدوی|مهدوی]]، سید مصلح الدین، [[اعلام اصفهان (کتاب)|اعلام اصفهان]]، اصفهان: سازمان فرهنگی تفريحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶.


=='''پانویس'''==
<br />
[[رده:اعلام اصفهان، ج3]]
[[رده:اعلام اصفهان، ج3]]
[[رده:تیرماه 1401]]
[[رده:تیرماه 1401]]
<references />
== '''منبع''' ==
برگرفته از: [[اعلام اصفهان]]، سيد مصلح الدين مهدوي، سازمان فرهنگي تفريحي شهرداري اصفهان، چاپ اول، 1386.

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۲۸

ضیاءالدّین دُرّی (1293ق - 1375ق) فرزند ملّا غلامرضا بن محمّد علی بن تقی بن باقر بن محمّد سعید بن محمّد زکی اصفهانی، عالم فاضل، ادیب حکیم. از دانشمندان قرن اخیر است.[۱]

معرفی

ضیاءالدین دری در قریه «دُرّ» متولّد گردیده و در اصفهان [نزد آخوند کاشی، میرزا محمّد حسن کاشانی و جهانگیر قشقایی] و نجف اشرف و طهران [نزد میرزا ابوالحسن جلوه و میرزا محمّد حسن کرمانشاهی] تحصیل نموده و به مرتبه اجتهاد نائل گردید. او در نشر و اشاعه فرهنگ جدید رنج ها برده و تا آخرین لحظات خود دقیقه ای اهمال ننمود. [او مدرسه «اتحادیه» که بعدها به خاطر تقدیر از خدمات ارزنده او به «مدرسه دُرّی» نامیده شده را تأسیس کرد.]

آثار

کتب زیر از تألیفات اوست:

1.    «تاریخ انبیاء اولوالعزم»

2. «تاریخ مختصر رجال عالم»

3. «تاریخ وهابیّه»

4. «ترجمه تاریخ الحکماء» شهرزوری

5. «ترجمه رساله تحفه»

6. «ترجمه رساله جبر و اختیار»

7. «ترجمه حکمه العرشیه»

8. «ترجمه سرّ القدر»

9. «ترجمه رساله عشق»

10. «ترجمه رساله فیض الهی»

11. «ترجمه رساله ترغیب در دعا»

12. «تفسیر سوره توحید»

13. «ترجمه رساله تقسیم نفوس»

14. «ترجمه رساله الواحد لایصدر عنه الّا الواحد»

15. «ترجمه اقسام علوم عقلیّه»

16. «ترجمه رساله مبداء و معاد»

17. «ترجمه قصیده عینیّه»

18. «ترجمه رساله کیفیّت وقوع زمین در مکان فعلی»

19. «ترجمه رساله نبض»

20. «ترجمه رساله نفس» (از شماره 5 تا 20 از تألیفات ابن سینا)

21. «ترجمه رساله در حواس» عمر خیّام

22. «جواهر اللّسان» در علم میزان

23. «رساله در اغلاط معروفه»

24. «رساله در علت العلل بدبختی»

25. «رساله در مبادی امور مهم تاریخی»

26. «ضیاء اخلاق»

27. «ضیاء الصّرف»

28. «فقه» یک دوره در 3 جلد

29. «فلسفه الاعتماد» معروف ترین تألیف او

30. «لمعات المسترشدین» یا اصول عقاید فارسی، مطبوع

31. «جبر و اختیار»

32. «محاضرات البلغاء و مسامرات الادباء».[۲]

وفات

وی سرانجام در 21 جمادی الثّانیه 1375ق [مطابق با بهمن 1334ش] در طهران وفات یافت [و جنازه به عتبات عالیات منتقل و به خاک سپرده شد.][۳]

پانویس

  1. صبور، فرهنگ شاعران و نویسندگان معاصر سخن، صص 222 و 223؛ افشار، نادره کاران، صص 119 و 120؛ : الحسينی، تراجم الرجال، (چاپ 1422ق)، ج1، ص424.
  2. مشار، مؤلفین کتب چاپی، ج3، صص 566-570؛ مهدوی، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج2، صص 736 و 737؛ مرسلوند، زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج3، صص 213 و 214.
  3. مهدوی، اعلام اصفهان، ج3، صص536-537.

منبع