این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

سید احمد جعفری

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیت الله حاج سیداحمد جعفری

سید احمد جعفری، از علمای معاصر کرمان است که مدتی در حوزه علمیه اصفهان تحصیل کرده است. ایشان بر اثر یک بیماری در کودکی نابینا شده بود.

زندگی نامه

سیداحمد جعفری فرزند مرحوم آقا سید علی در یکی از روزهای بهمن ماه سال ۱۳۱۳ هجری شمسی، در روستای گور (جور) بخش کوهبنان، شهرستان زرند کرمان به دنیا آمد. در کودکی مبتلا به نوعی بیمار ی چشم شدند و آن قدر پیشرفت کرد که موجب نابینایی ایشان شد و ایشان هر دو چشم خود را از دست دادند. در سال ۱۳۲۶ یعنی در سن ۱۳ سالگی، استاد بزرگوار راهی حوزه علمیه کرمان شدند و پس از فراگیری صرف و نحو نزد آخوند ملا احمد مقدس زاده و دروس منطق و شرح لمعه، شرایع و تبصره المتعلمین را نزد آیت الله شیخ الرئیس کرمانی آموخت. استاد در سال های ۱۳۳۴ تا۱۳۴۰ تحصیلات خود را در حوزه های علمیه اصفهان و قم دنبال کرده و از محضر اساتید برجسته خارج فقه و اصول، ‌رجال و درایه و حکمت و فلسفه و تفسیر قرآن بهره فراوان بردند. در سال ۱۳۴۰ به کرمان بازگشتند و ضمن استفاده از درس “خارج” آیت الله صالحی، ‌به تدریس علوم و معارف دینی در حوزه علمیه کرمان هم مشغول شدند. در سال ۱۳۵۴ اهالی شهرستان زرند از ایشان خواستند به این محل نقل مکان کنند و امامت جماعت مسجد جامع و اداره محافل مذهبی را برعهده بگیرند. با اصرار مردم این سعادت نصیب اهالی این شهرستان شد و ایشان این مسئولیت را متقبل شدند.

ایشان به مدت سه سال، یعنی از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۲ به عنوان امام جمعه شهرستان زرند ایفای مسئولیت نمودند.همچنین حوزه علمیه زرند را به نام حوزه جعفریه راه اندازی و اداره نمودند.

وفات

آیت الله سید احمد جعفری به دلیل بیماری ریوی که حدود ۱۰ روز در بخش آی سی یو بیمارستان شهید بهشتی قم بستری شده بود، در تاریخ ۱۳۹۰/۱۲/۰۳ در سن ۷۷ سالگی دار فانی دنیا را به وداع گفت.

پیکر آیت‌الله سیداحمد جعفری از علمای سرشناس کرمان و امام جمعه سابق زرند عصر روز چهارشنبه سوم اسفند ۱۳۹۰ از مسجد امام حسن مجتبی (ع) به سمت بارگاه مطهر فاطمه معصومه(س) در قم تشییع و به امامت آیت الله جعفر سبحانی بر پیکر ایشان نماز اقامه شد و پنجشنبه چهارم اسفندماه ۱۳۹۰ ساعت ۹ صبح در زرند تشییع شد.

شعر

ایشان متخلص به جعفری بود، و از اشعار اوست:

از اشک رخ خلق ستمدیده بپرهیز گاهی شکند آه دلی پشت سپاهی
گر (جعفریا) دل شودت جنت اخلاق دیگر تو بهشتی چه بخواهی چه نخواهی[۱]

پانویس

  1. بهشتی نژاد، شعرای حوزه علمیه اصفهان ص،206 ؛ روح الامین،تاریخ و فرهنگ کوهینان.

منبع

  • بهشتی نژاد، محمد علی، شعرای حوزه علمیه اصفهان (از صدر اسلام تا کنون)، اصفهان: پویان مهر، ۱۳۹۱ش.