این دانشنامه در حال تصحیح و تکمیل می باشد. از این رو محتوای آن قابل ارجاع نیست. پیشنهاد عناوین - ارتباط با ما

رساله فی الرضاع (شيخ انصاری) (کتاب)

از دانشنامه حوزه علمیه اصفهان
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رسالة في الرضاع (انصاری)

رسالة في الرضاع تألیف مرتضى بن محمد امين مشهور به شيخ انصارى. وى از علماى بزرگ شيعه و از فقهاى نام‌آور حوزه علميه نجف اشرف در قرن سيزدهم هجرى و متوفاى سال 1281 هجرى قمرى است.

شيوه نگارش

شيخ انصارى در اين كتاب با دقت فراوان و با استفاده از الفاظى دقيق به كنكاش و بحث و بررسى درباره مباحث رضاع پرداخته است.

وى در آغاز كتاب مى‌فرمايد: علماى اسلام اجماع نظر دارند بر اينكه از جمله اسباب تحريم نكاح رضاع مى‌باشد فی الجملة. اصل در اين مسيله روايت پيامبر(ص) است كه هر آنچه با نسب موجب حرمت مى‌شود با رضاع نيز موجب حرمت مى‌شود.

ارزش و اعتبار كتاب

اين كتاب اثرى ارزشمند براى آشنايى با نظرات فقهى شيخ انصارى و ادله آن در باب مسايل رضاع مى‌باشد.

مباحث كتاب

اين كتاب در يك مقدمه و پنج بخش آمده است. شروط انتشار حرمت به وسيله رضاع، شروطى كه ديگر علما در انتشار حرمت لازم دانسته‌اند، مرضعه و فحل، ابوين مرتضع مى‌شوند، تفاصيل مسايل مذكوره و تنبيهات. اين كتاب در 50 صفحه آمده است.

رساله به فارسى

محمد يوسف استر آبادى نجفى حايرى، متوفاى سال 1286 هجرى قمرى رساله‌اى به فارسى درباره رضاع نوشته‌اند. اين رساله اقتباس از رسالة في الرضاع شيخ انصارى شده است.[۱]

شرح بر كتاب

سيد على فرزند سيد اسماعيل موسوى قزوينى، متوفاى سال 1298 هجرى قمرى بر اين كتاب شرحى نوشته است.[۲]


آقا بزرگ تهرانى مؤلف كتاب ارزشمند الذريعة درباره اين كتاب مى‌فرمايد: «الرسالة الرضاعية للشيخ الأنصارى أيضا و هي عربیة، طبعت في ملحقات الطهارة أولها [بعد الحمد: أجمع علماء الإسلام ظاهرا على أن من جملة أسباب تحريم النكاح الرضاع في الجملة]».[۳]

كتاب الرسالة الرضاعية نوشته شيخ انصارى به زبان عربى و در ملحقات كتاب طهارت ايشان به چاپ رسيده است. آغاز اين رساله اين گونه شروع مى‌شود:« بعد از حمد و سپاس خداوند متعال، علماى اسلام اتفاق نظر دارند بر حسب ظاهر از جمله عوامل تحريم نكاح، رضاع مى‌باشد في الجمله.»

نسخه حاضر

نسخه حاضر در برنامه همراه كتاب مكاسب چاپ شده است.

اين نسخه به زبان عربى، در قطع وزيرى و در يك جلد مى‌باشد.

تاريخ نشر آن سال 1375 هجرى قمرى است.

پانويس

  1. موسوعة طبقات الفقهاء، ج 13، ص 647.
  2. مستدرك اعيان الشيعه ج 3 ص 139.
  3. الذريعة إلى تصانيف الشيعة، ج 11، ص 194.

منبع